życie

Bolesława Maria Lament

03.07.1862

URODZIŁA SIĘ

w Łowiczu w rodzinie Marcina i Łucji Cyganowskiej.

17.07.1862

ochrzczona

w kościele parafialnym Świętego Ducha.

29.10.1905

Założyła zgromadzenie

sióstr Misjonarek Świętej Rodziny w Mohylewie nad Dnieprem.

1907 – 1921

Działała w Petersburgu

prowadząc sierociniec, zakładając szkoły i gimnazja.

1922

Przeniosła się do Polski

Pierwszym miejscem pracy stało Chełmno na Pomorze.

1924

Zorganizowała dom nowicjatu

w Piątnice koło Łomży.

04.05.1925

Przyjęta na Audiencji przez papieża piusa XI

który udzielił zgromadzeniu swoje błogosławieństwo.

1926

ustanowiła dom główny i nowicjat

w Ratowie. Zgromadzenie posiadało już placówki w Chełmnie, Pułtusku, Brześciu, Ratowie, Ostrołęce i Prużanie; miało opracowane konstytucje, liczyło znaczną ilość młodych sióstr.

12.08.1935

zrzekła się z urzędu Przełożonej generalnej

w wieku 73 lat. Przybyła do Białegostoku, zorganizowała tam dwa przedszkola, kursy krawieckie, szkołę zawodową i jeszcze trzy nowe placówki sióstr.

1941

Obezwładniona paraliżem

spędziła ostatnie pięć lat życia, obejmując swoją modlitwą sprawy Kościoła i ofiarując cierpienie w intencji zjednoczenia chrześcijan. w tym czasie ukończyła opracowanie duchowego komentarza do konstytucji zgromadzenia.

29.01.1946

Zmarła w opinii świętości

Przygotowana na  śmierć, patrzyła na nią jako na wypełnione miłościom spotkanie z Bogiem.

05.06.1991

beatyfikowana

przez Jana Pawła II w Białymstoku podczas jego IV pielgrzymki do Polski.