Pierwszy Błogosławiony Estonii – duchowy inspirator naszych Sióstr – Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny

W sobotę, 6 września br., w Tallinie odbyła się beatyfikacja Sługi Bożego Księdza Arcybiskupa Eduarda Profittlicha SJ (1890–1942) – pierwszego Błogosławionego Estonii. Uroczystościom przewodniczył kardynał Christoph Schönborn, reprezentujący Ojca Świętego.

Eduard Profittlich urodził się w Birresdorfie w Niemczech i wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po przyjęciu święceń kapłańskich w 1922 r. pragnął poświęcić życie pracy misyjnej na Wschodzie. W 1931 r. został Administratorem Apostolskim Estonii, a w 1936 r. przyjął sakrę biskupią, stając się pierwszym katolickim biskupem Estonii od czasów reformacji. W Estonii odnowił życie religijne i duszpasterstwo, szczególnie wśród ludności polskiego pochodzenia.

Arcybiskup Profittlich poprosił matkę Bolesławę Lament o przysłanie sióstr do pomocy w pracy duszpasterskiej. Matka Bolesława posłała do Tallina trzy siostry, które z oddaniem prowadziły katechezę, dbały o piękno liturgii, uczyły śpiewu, organizowały spotkania formacyjne i działalność charytatywną. Siostry wspominały, że „On sam kierował i zaprawiał nas do solidnej pracy misyjnej. Był to wielki misjonarz i człowiek o bardzo wysokiej kulturze duchowej.” Był ich spowiednikiem, przewodnikiem duchowym i inspiratorem codziennej posługi misyjnej.

„On sam kierował i zaprawiał nas do solidnej pracy misyjnej.
Był to wielki misjonarz i człowiek o bardzo wysokiej kulturze duchowej.”

W 1941 r. Ksiądz Arcybiskup został aresztowany przez władze sowieckie i osadzony w więzieniu w Kirowie (Rosja), skazano go na karę śmierci przez rozstrzelanie. Z powodu trudnych warunków panujących w więzieniu, zmarł przed wykonaniem wyroku śmierci. Siostry były świadkami jego aresztowania i jako ostatnie widziały go żywego.

Do końca życia pozostał wierny Bogu i wierze. Był gotowy przyjąć śmierć męczeńską za wiarę. W liście do krewnych i znajomych pisał, że miejsce pasterza jest przy swoich owcach, z którymi dzieli radość i cierpienie. Pisał, że wielką radością jest doświadczać obecności Boga, kiedy Mu wszystko oddajemy oraz że on jest gotowy oddać Bogu całe swoje życie.